Esfumouse o soño de cuartos

Esto foi o que publicou A Voz de Galicia sobre este partido, xa comentado por todos vos no post da anterior ronda.

Cayó el Taragoña en Lamela (1-2). El partido llegó a la prórroga, pero se paró definitivamente en la primera parte del tiempo añadido. Alberto adelantó a los taragoñeses (min 15) y los locales nivelaron a los 30. Al inicio de la prórroga vino el 2-1, pero ya los visitantes jugaban sin los expulsados Alberto (min 70) y Ramón (75). Después se lesionaron tres jugadores y el árbitro paró el juego.

Xa estamos en oitavos

TARAGOÑA 2-2 DEIXEBRE

Chegaba a copa do Sar á Lomba, un equipo descoñecido de terceira rexional viña para disputar o pase á seguinte ronda a Taragoña, o Deixebre.

Empezou o encontro bastante soso e descafeinado, costoulle ó equipo entrar no partido, e parecía unha desas tardes nas que non estamos moi espabilados. O rival pronto amosou que non ía provocar moito perigo na nosa portería (defendida por Iván).

Logo se realizou un cambio de estratexía e restructuración de xogadores para pasar a xogar con Teaio (medio lateral medio interior, ainda non sei decir agora de que xogaba) Carro, Manel, Penka e Tembra na retagarda. David, Lepe como pivotes. Canarias a unha banda e Kasillas na media punta. Ita so arriba.

Asi discurreu toda a primeira parte, sen moito que salientar.

A arenga do mister no vestiario debeu causar efecto, pois ó minuto de sair dos vestiarios, Ita dispara despois de pelexar ben co central e o rechace do porteiro aprobeitao Berto para adiantar ó Taragoña no marcador e parecía por aquel entonces sentenzar a eliminatoria.

Pero cando xa o partido expiraba nun corner, un balón morto na área e o central cun bo lanzamento raso subía o empate ó marcador.

O cansanzo facíase latente nos nosos xogadores, o partido de Puebla estaba pasando factura, tamén a ausencia de pezas clave. Entraran nesta segunda parte Toño, Joaquín, Emilio e entraría Yuli de dianteiro nesta prórroga antes os numerosos calambres de Kasillas.

Unha boa presión de este último cambio propicio o roubo cerquiña da área, e nunha xogada maxistral de Lepe, zafandose dun contrario e batindo ó gardameta cun tiro cruzado co exterior. Outra vez parecía sentenciada a eliminatoria. Pero outra vez subiu ó central a tarefas ofensivas, e nun balón longo, unha prolongación e entrada de segunda liña (moi parecida á expulsión de Abidal) a xogada máis mítica e fácil de facer. Control dentro da área e nin Lepe nin Iván poden facer nada para evitar o gol.

O partido ía máis alá, e chegaba ós penaltis. Estes ía amosar todo o que fora o partido: un despropósito total e absoluto. Xa nin recordo cantos penaltis se fallaron, pero o rival tivo a ocasión de gañar duas veces, pero votou fora os tres últimos e o Taragoña pasou de ronda.

Ánimo e chegar o máis lonxe posible.

Crocha 2 - 3 Taragoña

Disputabase o derradeiro encontro da tempada regular nunha tarde soleada na Pobra fronte ó Crocha.

Ante as baixas polo puente, o once titular foi o seguinte:

Iván

Teaio Carro Penka Manel Tembra

David

Canarias Lepe

Kasillas Ita

Adiantabase o Taragoña transcurridos poucos minutos dende o pitido inicial cun gol de Kasillas (como non) elevando o balón por riba do porteiro dun pase largo de Iván que o central local non acertou a depexar.

Pouco tempo tardou en reaccionar o Crocha que nunha xogada embarullada logrou empatar o encontro momentaneamente. Pouco lle duraría a alegría xa que nunha xogada de Ita con centro a Canarias, o defensa derriba a este dentro da área e o colexiado sinala a pena máxima, transformada por Kasillas dun disparo raso á basedo pau.

Colleríamos máis ventaxa cando Penka remata ó fondo das maias un corner votado por Lepe. O remate foi co pe case na area pequena....

Tamén dou tempo a ver como unha boa xogada de Canarias pola banda dereita foi desperdiciada por Ita cun ramte moi floxo ca perna mala.

A segunda parte comezou case sin intesidade dado que ambos equipos non sexogaban nada, o partido parecía abocado a deixar pasar o tempo ata o seu final. Pero o arbitro tomou protagonismo expulsando a Teaio con Vermella directa (si, outra vez) por propinar unha patada a un contrario cando o balón xa andaba por Corcubión...

O Crocha veuse arriba ante a superioridade numérica e creou varias ocasións, unha moi clara desvaratada cun paradón por parte de Iván nun remate a bocaxarro que finalmente foi dar ó longueiro da portería. O Taragoña puido haber sentenciado nun par de máns a máns co porteiro, nos que tanto Ita como Kasillas non superon definir, un cun intento de baselina que dou no longueiro e outro cun intento de regatear ó porteiro que non fructificou. O propio Kasillas tivo outra ocasión clara nun cnetro de Lepe que se perdeu nun intento de remate un tanto raro.

O que perdona acaba perdendo, di unha das máximas do fútbol e estivo a punto de suceder, porque nun corner (concedido ante a falta de comunicación dos xogadores por parte de Tembra) Angel (excompañeiro meu no Boiro) rematou co pe ó fondo das maias nun calco ó gol de Penka.

Non houbo máis sobresaltos e o derradeiro encontro da tempada rematou con outra victoria que a falta de saber o resultado do Cordeiro deixanos con posibilidades de acadar a cuarta posición.

Agora toca facer balance da tempada e afrontar outra máis con máis expectativas qeu esta espero, despois xa se verá o que sucede e o tempo porá as aspiracións no seu lugar, pero de inicio estas terán que ser maiores.

Saudos,e sorte para a copa.

Non quería deixar de felicitarvos a todos(Miguens tamén vai por ti) pola vosa moi boa campaña.